کوچه هفدهم

چند روز پیش (نزدیک به یه هفته!) داشتم گزارش بازدید وبلاگ رو  تو وبگذر چک می کردم، دو تا قضیه خیلی برام جالب بود... یکی کلماتی که کاربر ها تو موتور های جستجو search کرده بودن، یکی هم میزان بازدید صفحات که بیشتر به همون ست ها و لینک ست ها بر می گرده. ملاحظه کنید! (برید به ادامه مطلب)

پ.ن: چه خبره؟ همه از نت هجرت کردن که کسی از ما یادی نمی کنه...؟!؟!

ادامه مطلب

هر چی بود تموم شد!! حالا خوب و بدش مهم نیست... اصلا برام مهم نیست... فقط همین که تموم شد یه نفس راحت می کشم...! فقط آخریشو میگم که تو کل کلاس بالاترین نمره رو گرفتم!!! انقد خسته شدم که نسبت بهش آلرژی پیدا کردم!! نه! اسمشو نیار!!... مگه نمی گم نگو؟! اصلا هرکی اسمشو بیاره بد بد بده!

قضیه بت سازی هم به جای خوبی رسیده! بر خلاف همیشه که تو این بحثا به هیچ جا نمی رسیدیم... اما با کمک دو خاله ی گرام بالاخص خاله نرگس و کمی هم سارا خانوم، یه تغییراتی در تفکرات این ذهن معیوب به وجود اومد! تموم حرفای خاله درسته... حتما بخونیدش:

"سلام محمد
اول بگم همين كه با اين مسائل تعصبي برخورد نميكني و ديد بازي داري جاي تبريك داره
دوم اين كه اگه معناي لغوي امام رو بخواي يعني پيشرو يعني راهبر...همون رهبر
اون جمله اي كه تو گيومه نوشتي جداي از اينكه جاي تحسين داره بخاطر اينكه درساتو خوب ميخوني خيلي واضحه كه در مورد چهارده معصوم ماست
با دادن لقب امام به رهبرمون كسي به ايشون به چشم معصوم نگا نميكنه خيالت راحت..
مطمئنم قصد و نيت تو با قصد و نيت اونهايي كه همچين موضوعاتي رو طرح كردن زمين تا اسمون فرق ميكنه
پيشنهاد ميكنم كمي در مورد امام خميني مطالعه كني..ايشون نه فقط يه رهبر يا مبارز بلكه يه عارف به تمام معنا بود كسي كه هنوز كه هنوزه خيلي ها تو شخصيتش گير كردن!
و اما دادن القاب هم كار من و شما نيست عزيزم
اگه درجه علمي يا مذهبي يا نظامي... باشه كه بحثي نيست مدارك و درجات و القابشون رو از دست اهل فنش ميگيرن
اگه امام خميني امام و رهبر تو نيست! مطمئن باش كه يه مرد معمولي مثل آدأمها ي كوچه و خيابون هم نبود... واقعا يه آيه الله بود
و اما پسوند هايي كه داره آزارت ميده...
ميبينم كه بر خلاف بينش، فارسيت اصلا خوب نيستااااااااا
به اين جملات ميگن چي؟
جملات معترضه دعايي
دقت كن دعايي نه چيز ديگه
رحمه الله عليه يعني خدا رحمتش كنه حالا شما مخالفي كه خدا طرفو رحمت كنه؟
يا مثلا دعا ميكنيم خدا سايه شون رو از سرمون كم نكنه
يا اينكه خدا مقامشو بالا ببره...
ازين جور دعاها..
...
حالا كه اينجوريه ازين به بعد اينجوري صدات ميكنم:
محمد حسين زادگان دامت بركاته....چطوره؟"

اما بازم یه چیزی این وسط هست... که مشکل اصلیه... یه گوجولو حرف خاله اشتباس! "با دادن لقب امام به رهبرمون كسي به ايشون به چشم معصوم نگا نميكنه خيالت راحت..." نه خاله جون... اتفاقا خیلی ها با رفتار هاشون همین کارو می کنن!! می گن آقای خمینی... آقای خامنه ای... نعوذو بالله معصومن!! اما بقیه موارد رو کاملا قبول دارم... راستش خاله بزرگه هم اینا رو بهم گفت... اما به خوبی خاله کوچیکه بازش نکرد! ممنون خاله!

فقط یه کمک میخوام! یه نقطه مبهمی مونده واسم! دام ظله یعنی چی؟! چون پسوند (ره) رو با صحبت خاله میشه قبول کرد. ولی دام ظلله رو چون دقیقا معنیش رو نمی دونم نمیشه!

راستی دعا کنین این بردار پر مدعای ما لطف کنه و بعد یه هفته شبکه رو درست کنه تا من مجبور نشم هی پول بی زبون رو بریزم تو جیب کافه دار ها!

پ.ن: تا وقتی بلاگفا این امکان رو ایجاد نکنه که نظرات جدید مشخص بشن و برای نظرات غیر تاییدی هم اطلاع بده، مجبورم همیشه در حالت تایید بذارمشون! چون کامنت ها برام مهمه!

پ.ن: خاتمی بازم سوتی داد! (کاریکاتور نیک آهنگ در این مورد!)

امشب یه آرزوی... یه آرزوی بامزه کردم... یه آرزوی گنده... "کاشکی پشه بودم!" اونجوری... میتونستم شبا یواشکی از پنجره اتاقت بیام تو... بشینم رو بینیت... به چشمات خیره بشم... آخه هنوز نتونستم یه دل سیر چشمای قشنگت رو نیگاه کنم...!

*******

امتحان ۳شنبه که اصلا خوب نبود... یعنی هیچ کس خوب نداد... بس که این کتاب دینی مذخرفه... لا اقل به درد این روش آموزش و این نوع امتحان نمی خوره! امروز اما خوب دادم. پرسپکتیو داشتیم. اما بازم یه چیزی واسه اعصاب خوردی بود! یه سوال اشتباه بود. سوالی که یه سال دیگه هم داده بودن و خیلی ها گفته بودن استاندارد نیست و اصلا علمی نیست. بد بختی یه آدم حسابی هم تو حوزه امتحانات نیست که بهش بگیم! گرچه... اونا هم گناهی ندارن بیچاره ها... باید بعد امتحانا اعتراض بدیم... اما خیلی ضایعه ها!! فک کن امتحان کشوری...!

*******

۲ روزه نت روزانه ام قطعه...! فقط شبانه می تونم on بشم... اونم فقط ۳ نیمه شب تا ۷ صبح!! مث الان... فردام که جمعه است... شنبه باید زنگ بزنم ببینم چرا قطع شده...؟ اخه تازه شارژ کردیم!

*******

امروز من سرشار از پنیر تبریز به همراه سنگک فریزری... (پشت بندش هم هی لیوان لیوان... پارچ پارچ آب!!) فردا رو خدا به خیر کنه... خنگ نشیم خوبه!!

*******

میدان هفت تیر... [beeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeep] !!

نمیدونم چرا وقت امتحانا که میشه دلم می خواد همه کاری بکنم الا سراغ درس و کتاب رفتن...! مخصوصلا تو این دو سالی که با اومدن درسای تخصصی یه کم از تحمل خیلی درسای خسته کننده عمومی خلاص شدم... اما بعضی هاشون بازم هستن و... باید پاس کرد! تاریخ معاصر... بینش... عربی (باز این یکی قابل تحمل تره!!)... متنفرم از حفظ کردن یه سری بدهیات که فقط با کلمات قلنبه سلنبه نگارش شدن...!! پس فردا امتحان بینش دارم... ۱۶ تا درسه... نهایی هم هست... هنوز یه درسم تموم نکردم... نگاهم به جمله های مذخرفش میوفته... دلم میخواد هر کاری بکنم جز خوندنش...

راستش یه دلیلش هم اینه که... اگه بچه های دبیرستان از لحاظ آموزشی یه مشکل داشته باشن، بچه های هنرستان در مقابل ده تاش رو دارن!!... بچه های دبیرستان هرچی هم درساشون سخت و به قولی پدر درآر باشه... همش تئوریکه... تک و توک کارای آزمایشگاه و پژوهش دارن... و این یه مقداری تمرکز ذهنی میاره براشون... اما ماها (البته اگه این حرفام رو به حساب افه هنری اومدن نذارین!) هر درسمون کلی مشغولیت ذهنی داره... اگه میخوایم رشد کنیم باسد ماهی ۲-۳ تا نمایشگاه و گالری بریم... باید دائم در حال تبادل نظر و ارائه اثر باشیم... ذهنمون پر از مفاهیم بصری و ارزشیه... پر از رنگ و فرم و حجم... این باعث میشه که نسبت به بچه های دبیرستان ذهنمون آمادگی خیلی کمتری برای پذیرفتن مطالب خشک تئوریک و مخصوصا حفظی داشته باشه...

اگه بچه های ریاضی باید همیشه همه ی جوانب مسئله رو در نظر بگیرن، بچه های تجربی نظریات مختلف و شرایط و متغیر ها تو ذهنشون باشه، بچه های انسانی تفکر عمیقی نسبت به همه چیز داشته باشن و دائم منابع تاریخی و فلسفی رو مطالعه کنن... ما باید تموم اینا رو تو ذهنمون داشته ابشیم و دائما بهش عمل کنیم... گاهی که مقایسه می کنم... می بینیم بچه های هنری خیلی کم حرف ترند اما تو خیلی مسائل بیستر اهل عملند. چه تو درس چه روابط اجتماعی... چون به خاطر خصوصیت این فضا و کلا هدف فنی و حرفه ای یا کاردانش اینه که زودتر وارد جامعه بشیم. و اکثر موارد هم این اتفاق میوفته... اما عواقبش... همیناست... که البته مشکل از انتظارات و برنامه ریزی درسی برای بچه های هنری و کلا فنی و حرفه ایه...

خشن ترین بچه های هنری هم ذهنشون بعد مدتی تو خیلی موارد لطیف میشه... خیلی حساس و دقیق میشن... اینم بگم همه اینایی که می گم در مورد اکثریت می گم. وگر نه خلاف این شرایط و حالت ها زیاده. اما به اکثر نمی رسه.

وای...!! چقد حرف زدم!! انگاری یه سری حرف واسم عقده شده باشه!!

آخ... انقد هوس کردم بشینم دوباره این انیمیشن عروس مرده (Corpse Bride) رو ببینم...  راستی دیشب اسپایدر من ۳ رو هم نشستم دیدم. پریروز از یه دستفروش دم مترو خریده بودم. به نظرم از فیلم اول و دوم خیلی بهتر بود... مخصوصا به لحاظ بار معنایی؛ حرف بیشتری برای گفتن داشت. بر خلاف فیلم یک حس خوبی بهم داد بعد تموم شدنش...

وراجی بسه! برم بشینم اقلا یه درس رو تموم کنم دلم خوش باشه!...

پ.ن: با عرض معذرت از خاله دختر گرام و خاله ی گرام تر باز هم قسمت نشد! پست مورد نظر فعلا در دسترس نمی باشد!! ایشالا تو یکی از تعطیلی های امتحانا حتما به عهد خود وفا خواهم کرد! 

ذهنم انقد مشغول امتحانا و درساست که اصلا نه وقت فکر کردن به چیز دیگه رو دارم نه حالش رو... فقط امشب... دلم از یه چیزی گرفت... شاید ۲ ماه باشه... بابامو نبوسیدم... بگو بچه ام... اما همین بچگی کاش واقعا بچگی باشه... نیست... اگه بود... می تونستم بدون اینکه بابام فکر کنه پسرش خل شده یا حتما چیزی ازش میخواد... یا حالت خیلی خوبش، یه اتفاقی براش افتاده... بوسش کنم... کاش یه کم نخ ها به هم نزدیک شن... آخرین باری که بعد مدت ها تو بغل مادرم گریه کردم... ۵-۶ ماه پیش بود...

*******

فردا بعد از ظهر ساعت ۳ افتتاحیه نمایشگاهمونه. آدرسشم که قولشو داده بودم اینه:

خیابان ولیعصر - نرسیده به ۳ راه جمهوری - کوچه سخنور - پلاک ۳۲۰ - گالری شیخ هادی / ۱۶ تا ۲۵ اردیبهشت ۸۶ / هر روز از ساعت ۹ تا ۱۹ (به استثنا پنجشنبه از ساعت ۹ تا ۱۷)

واقعا خوشحال میشم تشریف بیارین. فردا رو که احتمالا تا آخر وقت هستم. روزای دیگه هم از ۲-۳ به بعد احتمالا یکی دو بار باشم. احتمال زیاد پنجشنبه هستم.